زیبای زندگی

تعطیلات عید فطر

zibayezendegi — Thu, 17 Sep 2009 05:22:11 GMT

ماه رمضان هم به سرعت برق و باد به پایان رسید و از فردا تعطیلات عید فطر،شروع می شود.مدارس برای ده روز تعطیل هستند و از ۲۸ سپتامبر سال تحصیلی ادامه پیدا می کند.برای عده ای البته از بیست و هشتم تازه روز اول مدرسه است.اکثر اماراتی ها این دو هفته را به مدرسه نیامدند و از بیست و هشتم رسما مدرسه برای آنها شروع می شود.

فرین که تعطیل می شود در واقع من هم تعطیل هستم.اما پدر خانه انگار هیچ روز تعطیلی ندارد.حتی تا هفته پیش روز جمعه هم کلاس می رفت.دوره ای را می گذارند به اسم CPA.دوره ای است حرفه ای برای گروه حسابرس ها.

اما قرار است در این سه روز تعطیلی بخش خصوصی،استراحتی بکند.هنوز برنامه خاصی نداریم.شاید به یکی از امارتهای اینجا رفتیم.نمی دانم شاید فجیره یا العین.

من بیشتر ترجیح میدهم جایی برویم ساحلی ،که دخترکمان حسابی آبی به تن برساند و بازی کند.با خوشی و شادی او ما هم خوش هستیم.

این پست آخرین پست قبل از عید فطر می باشد.پس ، عید فطر همگی مبارک و نماز و روزه هایتان قبول...

کامپیوتر

zibayezendegi — Sun, 13 Sep 2009 15:48:17 GMT

مدرسه دخترکم از بین مدارس دبی با سیستم آموزشی "GEMS" ،برای همکاری و آموزش با شرکت "اپل" انتخاب شده است.کامپیوترها را هم شرکت اپل برایشان فرستاده و آماده آموزش هستند.

این به این معناست که دخترکم از این هفته در برنامه هفتگی شان روزی یک جلسه آموزش و کار با کامپیوتر دارند.خوشحالم که این فسقلی هم می تواند این اموزش را ببیند.

مدرسه شان فقط برای بچه های کلاس اول به بالا آموزش کامپیوتر داشت اما حالا با این سیستم جدید برای دو سال پایین تر ها هم کلاس آموزشی را گذاشته اند.

من کار با کامپیوتر را از دوازده سال پیش شروع کردم.یعنی در هجده سالگی.اما این دخترک چهارده سال زودتر از من می تواند وارد دنیای کامپیوتر شود.مثلمن این وروجکها می توانند دنیای پیشرفته تری داشته باشند!

Schneeballs

zibayezendegi — Sun, 13 Sep 2009 06:14:22 GMT

نمی دونم چرا امروز صبح یکباره یاد روتنبرگ و "اشنی بال" افتادم.شیرینی های گرد و بزرگ و خوشمزه ای که سوغات شهر روتنبرگ آلمان هست.

اگر سفری به این کشور و شهر زیبا داشتید،امتحان کردن این شیرینی یادتون نره.به آلمانی به این شیرینی "اشنی بال" گفته میشه که گرفته شد از "Snow ball" هست.این شیرینی ها شکل توپ های برف هستن.با روکش های مختلف درستشون می کنند.خود شیرینی نان ساده است اما با کاپوچینو،کاکائو،پودر قند و ...مزه دارش می کنن.

هر کسی رو می دیدی یکی از این شیرینی ها دستش بود.یک دانه از این شیرینی برای سه نفر کافیه.

وروجک های این دوره

zibayezendegi — Sat, 12 Sep 2009 09:38:42 GMT

مهمان بودیم در رستورانی سنتی.هر دو مادر از قبل تصمیم داشتیم دخترکهایمان بلوز و شلوار بپوشند.هر چه باشد می دانستیم این دو وروجک به پای هم که می افتند،نشستن را نمی دانند پس با بلوز و شلوار راحت تر هستند.اما به اصرار ،هر دو دخترپیراهن های مهمانی پوشیدند.

رستوران قشقایی بود و باید روی زمین می نشستیم.با مخده و میز کوتاهی در وسط برای پذیرایی.دور هر قسمت هم پرده هایی کشیده بودند و اتاق مانند از هم جدا شده بودند.و این بیشتر فضا را شبیه چادرهای قشقایی می کرد.

از زمان رسیدن تا وقتی رستوران را ترک کردیم،دو دختر لحظه ای زمین ننشستند و مدام با هم با صدای بلند حرف زدند و خندیدند و من و آن یکی مادر حرص خوردیم و بکن نکن کردیم.

نهایتن زن و مرد جوان قسمت کنار ما غذایشان تمام شد و قصد رفتن کردند.خانم نگاهی به ما کرد و لبخندی زیبا زد.از او بابت سر و صدای دخترکهایمان عذر خواهی کردیم و او در جواب بعد از ماشالله کردن و قربان صدقه رفتن گفت:"اما من به شوهرم گفتم من که بچه نمی خوام.دخترش که این باشه خدا به داده پسرش برسه.حتی شما مادرها رو هم نگذاشتند یک لقمه درست غذا بخورید."

وروجکهای این دوره دیگر دختر و پسر ندارند،همه شیطان و شیرین زبان و باهوشند.خدا حفظشان کند.

مهندس من

zibayezendegi — Wed, 09 Sep 2009 20:18:30 GMT

پسر من،میلاد،مهندسی عمران - عمران دانشگاه شهید چمران اهواز قبول شد.

خدایا شکرت...

مترو دبی

zibayezendegi — Wed, 09 Sep 2009 17:39:17 GMT

یکی از وسایل آسایش مردم یک شهر،وسایل نقلیه عمومی است.مهمترین آن هم مترو.

امشب مترو دبی بعد از سه سال راه اندازی شد.این مترو در نوع خود بی نظیر است.ایستگاههای شیشه ای و زیبا با امکانات رفاهی ،طولانی ترین مسیر زیرزمینی در کل دنیا،اولین مترو بدون وجود کسی برای هدایت آن،اولین مترو که دارای سه کلاس است.گلدن کلاس که صندلیهایش چرم است و اینترنت دارد.اکانومی کلاس که برای مردم عادی است و کلاس دیگری مختص مادران و فرزندانشان.

ایستگاههایش زیبا هستند و آدم دلش می خواهد مرتب با این متروی زیبا به هر کجای شهر دلش می خواهد برود.نمی دانم شاید هم رفتیم.

در هر صورت این امر موفقیتی بزرگ برای اماراتی هاست.تاریخش هم به یاد خواهد ماند.نهم سپتامبر سال دوهزار و نه.

بعد نوشت:

کلاس های مترو بر اساس مسیر نیست.فقط بر حسب امکانات رفاهی بیشتر در گلدن کلاس هست.یک جورایی مثل بیزنس کلاس هواپیما.

یه قل،دو قل

zibayezendegi — Tue, 08 Sep 2009 06:38:49 GMT

بعضی چیزها هست که خاطرات دوران کودکی یا نوجوانی رو برای انسان زنده نگه می داره و وقتی به یادشون می افتی حس خوبی پیدا می کنی و البته کنارش احساس دلتنگی برای اون دوران هم،همراهته.

یکی از اونها بازی هست و اون بازی هایی که در اون دوران برای ما لذت بخش بود و سرگرم کننده.مثل هفت سنگ ، منچ و مارپله،قایم بشک و بالا بلندی،عمو زنجیرباف .مثل یه قل دو قل.

بازی که این بار وقتی ایران بودم به یادش افتادم،یه قل دو قل بود.نمی دونم این بازی رو همه بلدن یا مختص جنوب ایرانه.بازی به این شکل بود که پنج عدد سنگ هم اندازه انتخاب می کردیم و مراحل مختلف بازی رو باید بدون اشتباه طی می کردیم.مراحلی مثل یک قل که باید یکی یکی سنگها رو با پرتاب یک سنگ به هوا جمع می کردیم و این مرحله ادامه پیدا می کرد تا چهار قل.بعد هم مراحلی مثل عروس،هفت تک سینه،آبشار،دروازه،موچ،بخوره یا نخوره، و ...

این بازی خیلی سرگرم کننده است و من دوستش داشتم.

دیشب با پدر خانه و فرین رفتیم استخر.خانوم کوچولوی ما هر شب باید نیم ساعتی شنا کنه و پدر هم همراه ایشون فیضی می برند.مادر هم نظاره گر ماجرای پدر و دختر و البته مشوق و مربی هر دو.

ورودی استخر ما مقداری سنگهای خوشگل و یکدست ریخته شده و چند گلدان بزرگ کنار آنهاست.بعد از شنا،نگاهی به سنگها انداختم و یاد این بازی افتادم و شروع کردم به پیدا کردن پنج سنگ هم اندازه.بعد از اینکه با وسواس پنج سنگ رو انتخاب کردم دیدم لایف گارد استخر داره به من نگاه میکنه.من هم کمی سنگها رو نگاه کردم و یکی یکی انداختمشون قاطی سنگهای دیگه.هر چند شاید چیزی نمی گفت و فقط کنجکاو شده بود،اما از خیر سنگها و بازی گذشتم.

به نظرم اگر تا به حال بازی نکردید،یکبار بازی کردنش ارزش داره.این بازی تمرکز هم همراهش می آره.امتحان کنین.

دلتنگی

zibayezendegi — Mon, 07 Sep 2009 06:04:46 GMT

نبودم و ندیدم موفقیت روز به روزت را در کار و حرفه ات.ندیدم بزرگ شدن پسرک سبزه رو و لاغرت را با آن چشمهای درشتی که انگارمی خندد.

نبودم و ندیدم دوران بارداری ات را.نبودم که برایت ویارانه درست کنم.کنارت نبودم وقتی دخترک مهربانت پا به این دنیا گذاشت.ندیدم بزرگ شدنش را.حالا اما با شنیدن صدایش و حرف زدنش هر روز دلم بیشتر برایش تنگ می شود.

نبودم و ندیدم عاشق شدنت را.پچ پچ های عاشقانه ات را در دوران نامزدی.همراه نبودم با تو برای خرید حلقه عشق ت.همراه نبودم با تو برای چیدن خانه عشق ت.

نبودم و ندیدم قد کشیدنت را.بزرگ شدنت را.مرد شدنت را.لحظه به لحظه نفس کشیدنت را.نبودم و ندیدم اولین باری که موهای مردانه صورتت را تیغ زدی.نبودم وقتی صدایت مردانه می شد.نبودم وقتی برای کنکور آماده می شدی.نبودم که آرامش و امنیتی برای درس خواندنت ایجاد کنم.

همیشه دور بودم.ندیدم زیباترین لحظات زندگی عزیزترین های زندگی ام را.

فقط پس از هفت سال این بغض شکست.پس از هفت سال با تماشای عکس تو،پسر کوچولوی من،صورتم را قطرات اشک پوشاند و تنها توانستم با بغضی سنگین صدای زیبای تو را از پس خطوط تلفن بشنوم.

امان از درد دوری......امان از دلتنگی!

روز اول مدرسه

zibayezendegi — Sun, 06 Sep 2009 11:44:17 GMT

روز اول مدرسه و دختری شاد و شنگول که با خوشی و هیجان وارد کلاس جدید شد و با برخورد بسیار زیبای معلم جدیدش روبرو شد.خدا رو شکر معلم امسالش هم یکی از بهترین معلمهای مدرسه است...

و در کنارش ایمیل های اتچمنت دار مدرسه برای خانواده ها و نگرانی شدیدشان نسبت به آنفولانزای خوکی و راهکارهای پیشنهادی مدرسه و بهداشت برای پیشگیری...خدا خودش رحم کند.

شروعی دوباره

zibayezendegi — Fri, 04 Sep 2009 09:39:17 GMT

لباس باله روی در کمد سفید رنگ لباسهایش آماده است.

فردا اولین جلسه از ترم دوم کلاس باله فرین خواهد بود و پس فردا هم روز اول مدرسه .البته سال دومی است که مدرسه می رود.برای شروع دوباره هر دو ،هیجان دارد.هر دو هیجان داریم...

من هم کنار او از این آمدن و رفتنها و یاد گرفتن ها لذت می برم. دوباره بزرگ می شوم، و از یافتن دوستان جدید در کلاس جدید هیجان زده هستم.

فردا باز هم من نقش مادر و خواهر و دوست و از همه مهمتر ،راننده فرین خانم را، ایفا خواهم کرد.از فردا دوباره من و دخترم در راه کلاس باله و مدرسه خواهیم بود تا آخر هفته.

و من چقدر لذت می برم از این آمد و رفتن ها.....شروعی دوباره برای هر دوی ما.